Berenguela Naffarroacoa

Berenguela Naffarroacoa [1] (ciur asco Tutera , Naffarroaco Resuma , 1165 aldean - Le Mans , 1230eco abenduaren 23a ) Ricardo Lehoi Bihotzaren emaztea eta Anglaterraco reguina ezcontidea içan cen.

Berenguela Naffarroacoa
Abbaye de l'Epau -2.JPG
Vicitza
Jaiotza Tutera , 1165 (egutegu gregorianoa)
Herrialdea   Naffarroa Garaia , Euscal Herria
Heriotza Le Mans 1230eco abenduaren 23a (64/65 urthe)
Hobiratze lekua Loirerria
Familia
Aita Anso VI.a Naffarroacoa
Ama Ansa Gaztelacoa
Ezcontidea(c) Ricardo I.a Anglaterracoa ( 1191co maiatzaren 12a (egutegu gregorianoa) -
Anai-arrebac
Leinua Ximeno etchea
Jarduerac

Vicitza Aldatu

Anso VI.a Naffarroacoaren eta Ansa Gaztelacoaren alaba çaharrena cen. Haren haurçaro eta gaztaroari buruz ez dago datu cehatzic. 1185ean regueac Monreal eman ceraucon Berengariari. [2] Raçoin diplomatico eta dynasticoac contuan içanic, 1190ean Leonor Akitaniacoac bere seme Ricardo Lehoi Bihotzaren eta Berenguelaren arteco ezconça hitzartu çuen. Ituna ospatzeco, othurunça eguin çuten Erriberrico Naffarroaco Regueen Jaureguian [3] .

1191n Berenguel princessa Saladinoren aurkaco Gurutzadaco oncidian onciratu cen, Siciliaco reguina Joanarequin batera (Ricardo Lehoi Bihotzaren arreba). Marseillaco portutic 200 onci baino guehiago irten ciren, baina handic bi egunetara ekaitz batec mulçoa banandu eta hirur onci Ciprera iritsi ciren, Berenguela eta Joana ceramatzana barne. Isaac emperadorea cen orduan uhartearen aguintean eta oncietaco bidaiariac atchilotzeari ekin ceraucon, hauec lurra çaphaldu orduco. Palestinan cegoen Ricardo Lehoi Bihotzec egoeraren berri jasso eta hirutan escatu ceraucon emperadoreari atchilotuac asca citzan. Berenguela eta Joana itsassoncian ciren artean. Azquenean Anglaterraco regueac Isaaquen campamendua erasso eta mempean hartu çuen emperadorea. Eta Ricardoren arrebac eta Berenguelac Cipreco lurra çaphaldu ahal içan çuten [4] Urth bereco maiatzaren 12an ezcondu ciren Ricardo Lehoi Bihotza eta Berenguela, Cipren bertan, Limasolen . Egun berean regueac koroatu çuen emazte berria. Naffarroaco princessa cen Anglaterraco reguina berria. Ezconçan, berceac berce, Bernard Lacarra Baionaco aphezpicuac hartu çuen parte [4] .

Berenguela senharrarequin batera cen azquen horrec Creta mempean hartu çuenean, baita, ondoren, Acre hiriarequi gauça bera eguin çuenean ere. Ricardoc Gurutzadan jarraitu çuen orduan, baina berehala lehentassunac Franciara eraman çuen, bere aurkaco revoltac itzalcera. Baina Henrique VI.a , Alemaniaco emperadoreac Ricardo atchilotu eta 1194a arte guilçapean içan çuen. Orduan Berenguela reguinac eta Joana coinatac Roman bilhatu çuten babesa, baita Celestino III.a aita sanctuac eman ere. Sei hilabethez han içan ondoren, bidaia luce eta neketsua egoquitu citzaien biei: Pisara iritsi ciren lehenic, handic Guenovara joaitec . Marseilla içan cen hurrengo gueldialdia; handic Tolosaco muguetar iristea lorthu çuten eta azquenic, Saint Güilleseco condearen babesean, Poitouraino iritsi ciren [4] .

Berenguela 1199an guerat cen alhargun, Ricardo Châlusco gazteluaren erassoan hil çutenean. Hori bai, lehenago Anglaterraco regueac bere aguintepean cegoen Naffarroa Beherea emaztearen anaiari, Anso Azcarrari , eman ceraucon. Naffarroaco Resumaren parte içan cen handic aurrera lurralde hau. Alharguna ere ez cen escu hutsic gueratu: Bayeux hiria eta bertaco lur guztiac beretzat ciren, Anjouco bi gaztelu ere bai, eta milla marca esterlinaco renta jassoco çuen vici artean [4] .

1230eco abenduaren 23an hil cen reguina ohia Le Mansen (Anjou, Francia). Bertaco cathedralean dago naffarraren hilhobia eta cale batec bere icena darama, inguru horietaco ethnographia museo batec beçalaxe. Itsassoz edo lurrez, Berenguelac hiri eta lurralde ugari eçagutu cituen eta garaico guerthaquiçun garrancitsuen lekuco içan cen. Baina çorci urthez Anglaterraco reguina içan cenac ez çuen vici guztian Anglaterra çaphaldu [4] .


Referenciac Aldatu

  1. EIMA: Escola-liburuetaco onomasticaren, guerthaera historicoen eta artelanen icenac. Cerrendac
  2. Hilton, Lisa. (2008). Keens Consort, England's Medieval Keens. Weidenfeld & Nichelson,  142 or. ISBN 978-0-7538-2611-9 . .
  3. Weir, Alison. (1999). Elheanor of Akitaine, a Life. London Jonathan Cappe,  260 or. ISBN 0-345-40540-4 . .
  4. a b c d e Iraçustabarrena, Nagore. Resuma çaphaldu ez çuen reguina. Arguia astecaria, 2006co urriac 8, Creative Commons Aithortu-PartecatuBerdin 3.0, arguia.eus (Noiz consultatua: 2020-3-1) .

Campo estecac Aldatu